czekolady nigdy za dużo!

au revoir

2010-07-21T18:35:00.002+01:00

w sumie nie mam o czym pisać! podróże się skończyły, z resztą nieliczni czytelnicy wiedzą o mnie wszystko. Jeśli nie z bezpośredniego przekazu danych w barze, to z innych portali społecznościowych, których namnożyło się.. bardzo dużo. Tylko szkoda mi tego layouta - taki śliczny wyszedł! Tak więc zamykać bloga nie zamykam. Ładny jest, a i może kiedyś do czegoś się przyda :) tylko nie spodziewałabym się następnego wpisu zbyt szybko.

nuda na bezrobociu...

2009-02-11T23:14:00.006+01:00

Nie mam poki co ciekawych historyjek z wojazy, zatem zamieszcze historyjki z zycia rodzinnego :)

Jedziemy autem
Mama: Patrzcie na budynku - STOP PIEROGI
Ojciec: Wg definicji stop to tworzywo metaliczne otrzymane przez stopienie dwóch lub więcej pierwiastków, z których co najmniej jeden, użyty w przeważającej ilości, jest metalem.
Bro: ...moze ziemniaki rosly przy drodze...

Przy rodzinnej kolacji
Bro: Mamo, dlaczego masz taki czerwony nos? Pilas!!! ...ale nikomu nie powiem jesli mi wstawisz bułki do mikrofalówki :>

Bro: [coś tam, nie pamiętam, śmieje się ze mnie]
ja: głupi jestes!...
Mama: ... [pochłonięta filmem w tv] masz wszy i nie rośniesz...

ja: ????!?!

Bro: ?!?!?!?!??!
Mama: no co? tak sie kiedys mowilo...

Bro: [strzela do kanapek z ketchupu] bach bach bum!..

Mama: nie baw się jedzeniem

Bro: Matko, hamujesz rozwój mojej wyobraźni! Kiedy będe dorosły i bedę słynnym pisarzem i jakiś dziennikarz mnie zapyta 'panie G, dlaczego jest pan taki cudowny?' to ja mu powiem 'mógłbym być jeszcze cudowniejszy ALE MAMA NA MNIE KRZYCZAŁA'

Mama: pisarzem to ostatnia rzecz jaką mógłbyś być, ale fantazje masz że to wymyśliles!

Gehenna Grahama...

2008-11-15T23:51:00.010+01:00

Jak juz wcześniej wspomniałam, z Chrupkiem jest zawsze smiesznie bo to nam fartuch schowa, a to rekawiczka rzuci, maszyne wylaczy itp. W koncu nadszedl czas zemsty! Raz poszedl na przerwe to wzielysmy z Kasią jego fartuch, wywinelysmy na lewa stronę, zapielysmy guziczek, owinelysmy gumka recepturka, wpakowalysmy w 5 warstw folii i przykleilysmy karteczke GRAHAM. Chcial nas potem tą recepturka strzelic i sie sam w palucha strzelil :D. Innego dnia, to był czwatek po pracy, znow porwałyśmy fartuch, powiesilysmy na wieszaczek, opakowałyśmy w worek i zakleiłyśmy. Na koniec do haczyka przymocowalysmy rękawiczke z namalowana buzia i palcami jako włoski i przytwierdziłysmy kartke. Oto efekt:

Lil' Graham zawisl nad zlewem w szatni muahahahaa!

Natomiast ostatnio zawarłyśmy z nim przymierze i wspólnie planujemy "niespodzianki". Tak wiec na naszym koncie zapisalo sie spakowanie fartucha Karen i zaklejenie jej butelki taśmą, niezwykle szczelne opakowanie milionem warstw folii fartucha Joe'go oooraz wypełnienie i opakowanie butów Antka. Niestety chłopak ostatnio ich nie przebierał i chyba nie zauważył. Sie smiejemy, ze do wiosny beda tak lezec. Oj, strach pomyslec jaka cywilizacja moze sie z tego dowcipu rozwinac ;)

Tak wiec wesoło mamy, bede za tym troche tesknic. I za Londynem, ale o tym nastepnym razem.

"ci Brytowe są jacyś dziwni"...

2008-11-04T20:33:00.002+01:00

Mysle, ze moge juz podzielic sie paroma ciekawymi obserwacjami, ktore poczynilam bedac w tym ciekawym kraju. Oczywiscie nie jest zadna tajemnica, ze wyspiarze maja pare swoich "zakrętasków" i niektore rzeczy dla ludu z kontynentu, a juz zwlaszcza dla Polaka z kraju niedzwiedzia polarnego i wiecznej zmarzliny, sa po prostu...dziwne.
Zaczne moze od legendarnych juz standardowych tu zlewów z malutkim kranikiem z wrzatkiem i kranikiem z lodowata wodą po przeciwleglych krancach umywalki - rece opadaja...
Po drugie, kolega opowiadal, ze w poprzednim mieszkaniu mieli taki kluczyk. I ten kluczyk bralo się ze soba do sklepu i prosilo prądu za np. Ł20. I był prąd w domu.
Wbrew ogolnej opinii, Brytyjczycy są nieźle zahartowani. Jaka pogoda by nie była, zawsze mozna spotkac kogos w koszulce lub spodenkach. W sklepach ewidentnie brak obuwia zimowego, a balerinki na gołe nogi są zupełną normą nawet z srodku listopada.
Swieta w tym kraju należą do rzadkości. Dlatego Brytyjczycy wyżywają sie w Boże Narodzenie. I chociaz czeka ich po drodze Halloween i Guy Fawkes Day, szaleństwo z ozdobami choinkowymi i świątecznymi wystawami zaczyna sie juz w pazdzierniku.
Jesli chodzi o sprawy kulinarne... maja ziemniaki w puszcze. I puree z groszku. A jak chcesz kupic duze chipsy, to po prostu nie ma takiej opcji!!! Bo tutaj kazda duza paczka zawiera wiele malutkich! Strasznie to dziwne i denerwujace... kupujesz wielgachny worek a w srodku prawie sam papier >< coz za cios dla naszego srodowiska i ogolne marnotrawstwo materialu!

Na razie tyle przychodzi mi do glowy. Dodam tylko iz w robocie nieciekawe rzeczy sie dzieja i calkiem mozliwe, ze zostane wplatana w jakis robotniczy strajk. Na otarcie łez i rozładowanie napięcia planuje dwie podróże do stolicy. Moze uda mi sie zobaczyc parade i fajerwerki na Tamizie ^^
Odliczam dni do powrotu, ale tak po cichu.

Moje otoczenie...

2008-10-04T22:30:00.027+01:00

Brakuje bliskich mi osób, lecz samotna nie znaczy sama, zatem wspomnę tu parę ciekawych postaci, które stanęły mi na drodze w tym odległym kraju.
Przede wszystkim po prawie 3 miesiącach mogę napisać nieco więcej o moich współpracownikach. Chrupek okazał się być naprawdę świetnym kumplem. Taki stary a rozrabia jak dzieciak! ^^ wrzucanie sie do wanien z praniem, przyklejanie karteczek na plecy, rzucanie rękawiczkami i siatkami na włosy, chowanie fartuchów jest na poziomie dziennym i odciąga nas od pralnianej rutyny. Ostatnio pod moja nieobecność wziął mój fartuch i zapakował go w 5 folii oraz zakleił mi butelke taśmą klejącą! w ramach rewanżu ganiałam go z brudną ścierą wokół suszarni :) Steve i Antek też są w porządku. Steve w zeszłym tygodniu dowiedział się ze nie mam na imię Marta i ma lekie problemy z zapamietaniem tego wlaściwego. Na to Kasia zasugerowała mu ze w razie czego niech mowi na mnie 'Nurse' :) Karen jest zmienna jak pogoda angielska: tu pochwali za selekcje dziurawych ubrań, a za chwile wpada z fochem i każe mi myć ściany. Natomiast Joe to stary podrywacz i lepiej mieć sie na baczności w jego obecności. Jest jeszcze przemiła księgowa Val i Dave "Szyja" - jeden z szefów. Facet z kciukami w górze wiecznie pyta 'how are you?' i chyba nawet nie czeka na odpowiedź bo przeciez zawsze wszystko jest oczywiście 'allright' :)
W zeszłym tygodniu odwiedziła mnie kuzynka. Heh tradycyjnie juz, z 1 kanapką w plecaku, obleciałyśmy 2 razy Londyn, Guildford, Stonhenge i konkurencyjny krąg w Avebury. Straszny mieliśmy smiech z tych kręgów :D serio, fantastyczna wycieczka! i odpoczelam troche od rutyny mieszkania w Aldershocie.
Mam tez nowego współlokatora. Na początku w ogóle się nie ujawniał, potem dostrzegłam jego obecność ale nie wchodziliśmy sobie w drogę, więc wszystko było w porządku. Niestety wczorajszej nocy koleś przegiął i wkroczył na moje terytorium, przespacerowal po mojej bluzce i bezwstydnie wrąbał kawalek mojej kartki! Jeszcze nie wiem co to za osobnik, ale scieżka ze śluzu wskazuje na jakiegos mięczaka... polowanie trwa!
Na koniec dodam iz w koncu udalo mi sie postawić nogę w brytyjskim pubie. Zegnaliśmy kolegę i min. rozmawialam z Anglikiem, Czechem i Włoszką. Kocham akcenty! Muzyka dla mych uszu :) O północy poszliśmy do Polskiego Domu na pizze. Kolega i kierowca ktory mial go wiezc o 4 rano na lotnisko zagineli podczas masowego odprowadzania mnie do domu, ale z tego co wiem wszystko dobrze sie skończyło :) a pieśni o Falubazie niosły sie jeszcze długo po tym jak zamknęłam drzwi frontowe... a dzis rano doznałam dziwnego nawrotu bólu zatok~~ ;>

The Nurse...

2008-09-19T23:20:00.004+01:00

W sumie to nie do konca ogarnelam co sie stalo, ale przedwczoraj Karen wziela mnie na wyzsze pietro i zaczela mnie przyuczac do operowania komputera. Sortowalam, drukowalam, sprawdzalam każdy ciuch z listą. Przy tym dowiedzialam sie, że zauwazyla ze jestem bardziej pojetna niz część personelu + znam język. Słabo to wyglada, że sie tak chwale publicznie, ale po 2 miesiacach składania cudzego prania miło usłyszec że jestem mądra :)
Potem wrocilam na dół w momencie kiedy Joe mowił: "I miss nurse", po czym usmiechom i okrzykom radosci nie bylo konca (niezle, mądra i popularna ;P)

Nie wiem czy ktos jeszcze pamięta moje wynalazki kulinarne z czasów studeckich. Nie powiem, teraz tez radze sobie jak moge. Co rano mleko z płatkami, na kolacje jogurcik, a na obiad... co wchodze do pokoju z talerzem wszyscy sie podnosza i pytaja co mam dzisaj ^^'
Wczoraj (chyba) byl narodowy dzien czekolady(gdzies).. to postanowilam postawic na jakosc nie ilosc. Ale wyszlo ja zawsze ;) ale musze przyznac, ze nie lubie Aero. Jesli kiedys zapomne sie w sklepie prosze mi dac po łapach bo mi nie smakuje. Ta czekolada jest jakas taka sucha troche Oo Za to Coco Pops wyśmienite. Plan mam przetestowac nieznane mi płatki sniadaniowe Kellogsa, ktory jest z tego co wiem niedostepny na rynku polskim.

Faaaaak fak faaaaaak Krycha wziela mnie dzisiaj na gore znow. Nie ma jej w nastepnym tygodniu i zostane tam sama :O za bardzo sie pospieszylam z ta samopochwałą, bo totalnie nie ogarniam co tam sie dzieje! Jakies fartuchy, jakies szmateczki, ręczniczki, ściereczki... herbaciane, tureckie, piekarnikowe, biale, kolorowe, kombinezony... biale, kolorowe, a to wszystko dzielone na 5 dni robocze, 7 kierowcow na kazdy dzien, kazdy kierowca na parenaście firm, a firmy na numery... szał! przynajmnie składac nie musze ;)
No nic, weekend nastał więc cieszmy sie tym błogosławionym czasem zamiast zamartwiac sie na zapas :) bedzie dobrze, bo co mi zrobia? najwyżej mnie wywala oh ah ;D

Pozdrawiam i miłego weekendu zycze wszystkim Wam! muaaa

na Wyspach...

2008-09-08T17:50:00.007+01:00

Tak jest! jak znaczny procent swoich rodakow, a jeszcze znaczniejszy anglistow, wyladowalam w UKEJ w celu zarobkowo-dokształcającym. Wyjazd byl dosc spontaniczny i mało przemyślany - generalnie słaby wariant jeśli ktos sie wybiera, nie polecam. Ale od czego jest rodzina? ;) Kuzyn pomógł i jakoś się udało. Półtorej miesiąca juz jestem i wiele sie działo przez ten czas...
Ok, długo nad tym myslałam i generalnie plan jest taki: na początek zamieszczę 3 maile które napisałam do moich znajomych, dalej może uda mi sie relacjonować zdarzenia na bieżąco.

To lecimy z tym koksem :)

27 Jul
czesc!
tak, wciaz zyje i tak, wciaz pamietam jak sie mowi po polsku ;) oto minal moj pierwszy intensywny tydzien w UKEJ. sie troche przezyc juz nazbieralo wiec mam sie czym podzielic. a wiec, mieszkam w niewielkiej miejscowosci na poludnie od Londynu. wlasciwie to niewiele tu jeszcze widzialam bo podobno jest tu troche niebezpiecznie to raczej unikam samotnych spacerow po nieznanym :) poznawanie miejscowosci zaczelam od lokalnego job centre... ale za wiele mi to nie dalo. mialam nadzieje na prace w lokalnej bibliotece, ale okazalo sie ze nikogo nie szukaja. no to awaryjnie zaproponowano mi prace w sklepie ^^ Mustafa - szef - ma spozywczy sklep i planuje otworzyc jeszcze jeden, mniejszy i poszukuja kogos 'godnego zaufania' (hehe) do sprzedawania. co prawda pobudka po 5 rano ale co tam, i tak nie mialam lepszej opcji to rownie dobrze moglabym isc spac po dobranocce ;) tylko ze w sklepie kokosow nie zarobilo by sie, ALE mieszkalabym mozliwe ze nad samym sklepikiem i moglabym sie tajniacko zywic produktami ze sklepu ;>. nawet mi sie ta opcja zaczela podobac i zrobilo mi sie lzej jakos na sercu, bo juz sie zamartwialam ze nic mi sie nie uda i wroce z niczym a wrecz naciagne biednych rodzicieli moich na wycieczke do Anglii i spowrotem :) z Paulina (kuzynka) wpadlysmy w głód komórkowy :D tak bysmy sobie smski popisaly ;D a swoja droga to do tej pory nie wiem o co kaman z tym dziadoskim zasiegiem >< roaming dzialal w Niemczech i przestal jak tylko wysiadlam z samolotu. w niedziele K. i D. zabrali nas do Londynu :) troche sie umeczylam chodzeniem ale fantastycznie bylo tam wrocic! min. kupilam sobie kubeczek do kiełkującej kolekcji ^^brakuje mi tylko znajomych... bylo by o niebo lepiej, bo ogolnie to podoba mi sie w Anglii. jest tu calkim przyjemnie, zupelnie inna atmosfera, mentalnosc. a zakupy.... nie myslisz "nie stac mnie" tylko "czy ja to wlasciwie potrzebuje?". jakbym byla angielka to musialabym miec jakas garderobe rozmiarow sporego garazu ^^. juz sie zastanawiam jak ja sie spakuje do domu, ale z drugiej strony noł noł, trzeba oszczedzac ;) aaaa i bylam jeszcze w jednej agencji pracy... ale tam zaproponowali tylko dorywcze prace na telefon, np na weekend jako sprzataczka na wyscigach konnych... to sie ciezko podlamalam bo wyszlo jeszcze ze w sklepie to najpierw bym musiala sie przyuczyc, ale szef mi za to specjalnie nie zaplaci, a sklep nowy czynny dopiero od za miesiac conajmniej :/ a ja musze gdzies mieszkac, cos jesc.. no i kupa, to szukalam czegos innego. a Kasia (jedna ze wspollokatorek kuzyna. a swoja droga to super domek maja! 5 osob, 2-pietrowy, 2 lazienki, ogrod... rewelacja!) pracuje w pralni. ciezka praca, ale przynajmniej na legalu i płacą tak jak w sklepie a weekendy wolne. to sobie sprytnie wykombinowalam, ze w takim razie na weekendy bede dorywcze prace brala z posredniaka. no i wszystko milo.. ale, jak to ja, w 100% usatysfakcjonowana nigdy nie bede ;) wszyscy ze "ooo ty znasz jezyk to bedziesz cos lepszego miala" a tu kupa a jak sa oferty lepszej pracy to trzeba cos umiec, albo na administracji sie znac, albo jakies kierownicze stanowiska/...a ja to poza tym jezykiem (ktory jest jakby nie patrzec dosc popularny w Anglii ;) ) to specjalnie nic nie umiem. to poszlam do pralni :) jestem glownym folderem :DDD ...skladam koszule :D tzn, maszyna sklada. ja tylko wkladam ubranko, nacikam pedal i 2 guziki ;P calkiem fajnie sie robi, tylko temperatura ciezka do zniesienia (36st). ale mam 2 przerwki, elegansko 8 h i nie przynosze pracy do domu. pracuje koło Kasi co z nia mieszkam i tam sie kreci Karen superviserka (ale ona lata po calym zakladzie). byla dla mnie dosc mila, ale ludzie powiadaja ze poznalam narazie tylko dr Jekylla O_o. poza tym jest tam Joseph z Jamajki ;DDDD, "Chrupek" ... nie wiem jak ma na imie, tak na niego dziewczyny wolaja, taki dziwny kolo troche ;) angol. Steve i Anthony, tez angole. ale Joseph... XD bo tam pierze sie ubrania robocze zwiazane z zywnoscia i musi byc czysto to w bialym fartuchu pracowalam. robie, a on podchodzi i "hello nurse" ;D i powiedzial ze moze byc moim doktorem - -' i ze mam ladny usmiech...;) a Kasia mowi ze ma 4 dzieci i chyba zony se szuka do bawienia latorosli ;) takkkkk... wciaz mam klopoty z wypelnianiem druczkow bo musze kombinowac z adresem, telefonem i kontem bankowym, ale mam nadzieje ze w przysz tyg bede juz sprawnie funkcjonowac. to tyle na poczatek ;) postaram sie jeszcze cos napisac, zanim kuzyn wyjedzie i zabierze komputer :( pozdrawiam goraco (choc moze nie za goraco, bo slyszalam ze w kraju upaly :) )
buziaki i usciski,
madzia

7 Aug
6 ^^to znow ja!
na dworze pochmurno, chyba bedzie padac. to sobie pomyslalam ze napisze co nieco co tam u mnie slychac :) a ze obecnie moje zycie sklada sie wylacznie z zarabiania i pieniedzy i ich wydawania, to napisze co tam w pracy :D nie powiem, rozwijam sie... w zeszlym tyg skladalam spodnie, rozkladalam mokre fartuchy, wieszalam je na wieszaczki, segregowalam suche, pakowalam w folie i skakalam po nich zeby je ubic ^^ musze przyznac ze te nowe umiejetnosci bardzo mi sie przydadza w porzadkowaniu wlasnej szafy po powrocie ;) ale i tak najwiecej skladam na tej mojej maszynie i zobaczycie jaki bede miala wypracowany lewoskręt! ;D aha, i te 36 stopni na sali to w dobry dzien jest. ostatnio do 42 dobija... tylko Joseph chodzi wyluzowany bo on w cieple chowany ;)
co tam jeszcze... nooooo dobra, troche przesadzilam z ta inna mentalnoscia i takimi tam. opadl etap euforii po przyjezdzie i stwierdzam na spokojnie ze England bez rewelacji, przynajmniej tu (ciekawe co bede mowila za miesiac ;) ). nie no, wybaczcie ze tak sie ekscytowalam, wiadomo przeciez ze w domu i tak najlepiej :)
mielismy plan jechac nad morze... ale nie uda sie :( a strrrrasznie szkoda bo strrrrrrasznie chcialam. nawet stroj kĄMpielowy wzielam. no coz, w tym roku wakacje odwolane. nawet poopalac sie nie moge bo mgła (ale nie zawsze bo tylko wtedy kiedy nie pada ;P).no i chyba tyle u mnie :) dziekuje WERY MACZ za mailiki! tak sie z nich cieszylam ze po pare razy czytalam ^^ i dzisiaj przed pisaniem jeszcze raz. i po tez sobie przeczytam ;) wiec piszcie, piszcie co tam w domu, w zyciu, w zielonej, w poznaniu, w krakowie, w komarze i w ogole wszedzie! ;) zeby nie bylo, wciaz tesknie za domkiem :D sciskam wszystkich i caluje mocno,
madzia

8 Sept
czesc czolem, kluski z rosołem!
i ja ponownie :) w skrocie zyje, mam sie dobrze, pracuje i wydaje po staremu :) przeprowadzilam sie za to. mam swoj materacyk za kanapą u takiego milego mlodego malżenstwa z Polski. jest dobrze i blisko do centrum :>
niedobrze bylo jak zakladalam tu konto... rany boskie az sie wstyd przyznac co mnie tu spotkalo, za to utwierdzilam sie w przekonaniu ze biurokracja mnie przeraza i przerasta :D raz poszlam - nie starszylo czasu, poszlam drugi raz - okazalo sie ze nie mam drugiego dokumentu, poszlam trzeci raz - system padl. a gdy w koncu sie udalo oczywiscie zablokowalam karte blednym PINem (ale nie z mojej winy, PIN byl jakis lewy ><). no jakis horror po prostu! sie ze mnie smieja ze wchodze do banku a tam wszyscy: "o, czesc Magda! kawe czy herbate?" - -' ale juz obiecalam sobie ze nie pojde tam wiecej ;)
poza tym, razu pewnego z towarzyszka Kasia zrobilysmy 200% normy w pralni czym zasluzylysmy sobie na pochwale szefa... niestety nie przelozylo sie to na dodatkowe cyferki na czeku. coz, sama satysfakcja z dobrze wykonanej pracy musi nam wystarczyc ;p
hm, w poprzednich mailach zapomnialam na smierc wspomniec ze moj telefon strzelil focha i po lądowaniu odmowil połączenia sie z krajem ojczystym :( dziwne bo w Berlinie roaming dzialal.. tak czy inaczej telefonek za kare polecial spowrotem, a ja sprawilam sobie nowy z nowym numerem.
W koncu zobaczylam klify (yes yes yes!!!). moi mieszkaniodawcy zabrali mnie na mala wycieczke. i tak dzieki panu Andrzejowi z GPSa zrobilismy 2 godzinna droge w 6 godzin ;D ale warto bylo!!!! ^^ mimo ze to jeszcze nie Irlandia, juz prawie prawie poczulam klimat ^^ taaaakie super widoki, gdzies w oddali nawet zarys Isle of White sie rysowal..bosko ^^
i tyle. tesknie coraz bardziej :(
hugs 'n' kisses!
-magda-

P.S.
Chrupek ma na imię Graham :DDDD

ta co wziela mydło zamiast telefonu na żużel...

2008-06-21T23:31:00.007+01:00

Koszmar magisterki za mna. Horror dorosłego, odpowiedzialnego, zorganizowanego człowieka na horyzoncie. A w środku chaos, wulkan, panika - nie lubie tego co potrafie, a nie potrafie nic innego poza tym :/ plan 5letni dla inwestorów wykonany, jestem wolna żeby robic to co chcę. Pytanie tylko, czy trochę nie za późno na to? Jedno wiem na pewno: najwyższy czas sie wyzwolic! O, praca by się przydała... Tylko ja nie bardzo się na tym znam. No i ciężko cos wybrac kiedy ma sie tyle pomysłów i jedna decyzja moze zamknąc droge do pozostalych opcji.
Tak więc trwonie czas i pieniądze na przyjemności, a na pytanie "co dalej?" tylko sie rumienie i tonę w wyrzutach sumienia.
A z tym mydłem to bylo tak: Ulubiony Brat zabrał mnie na żużel, a życzliwy i niewinny dar od kochanej Cioci podstępnie wywiódł mnie w pole swoim kanciatym, nokiopodobnym kształtem tuż przed wyjściem na mecz. Jakże wielkie było moje zdziwienie gdy na miejscu owy prostopadłoscienny przedmiot w mojej torebce okazał się kostką mydła a nie moim nieco już sfatygowanym telefonkiem! :) A mecz przegralismy 14 pkt, ale i tak było fajnie.

Paris, Paris...

2008-04-28T22:50:00.005+01:00

Ah! Tyle wrazen do opisania! Niedawno wrocilam z podrozy do Paryza (z krotkim postojem w Krakowie) i tyle mialam do przekazania, ale zgodnie z moimi przewidywaniami wiele rzeczy zdazylo mi juz umknac w natloku nowych informacji. Moze powroca? Oby! Bo naprawde mialam w koncu cos ciekawego do napisania :)
Z grubsza wygladalo to tak: z kuzynka mialysmy zamiar spedzic magiczny tydzien spacerujac paryskimi alejkami, pogryzajac croissanty i sącząc winko. Wyszlo jak zwykle: zdeptalysmy, zwiedzilysmy, zobaczylysmy wszystko w rekordowym czasie o niewielkiej ilosci prowiantu. Tak czy inaczej bylo fantastycznie, a slowami jestem w stanie opisac tylko nasze przygody.

Dzien 1
Spacer po najblizszej okolicy; namierzylysmy supermarket, metro i sklep z pamiatkami.

Dzien 2
na sniadanie bagietka z dzemem truskawkowym ^^
ILE-De-LA-CITE: Catedra Notre Dame (niesamowity klimat, nieco oslabiony przeladowaniem turystami), Palais de Justice, St. Chapelle (pierwsza stycznosc z dlugasna kolejka), Conciergerie, Hotel de Ville, Pont Neuf
MARAIS: Plac Bastylii, Opera, Place des Vosques, dzielnica zydowska, centrum Pompidou (eeee.. nie w moim stylu)

Dzien 3
MONTMARTRE (cudo!): Sacre-Coeur, Moulin Rogue i inne wiatraki, Plac Pigalle i inne place, cmentarz
OPERA GARNIER (tam gdzie upior grasuje :>): galeria LaFayette (to trzeba po prostu zobaczyc *_*), plac Vendome.

Dzien 4
na sniadanie cafe creme i croissant ^^
Musee d'Orsay, Wieza Eiffel'a (niestety Kuzynka zapomniala aparatu, a moj mial slaba baterie), Plac Inwalidow, dlugi i bardzo przyjemny spacer w wieczornym sloncu spod Łuku Triumfalnego Polami Elizejskimi do Placu Concorde... ehhh...

Dzien 5
DZIELNICA ŁACINSKA: Muzeum Cluny, Sorbona, Panteon (zrozumialam cos z fizyki!), Ogrod i Palac Luksemburski (3 panow cwiczylo jakies karate na mokrej trawie)
Montparnasse: kawal drogi a zobaczylysmy tylko cmentarz
Poza tym zalapalysmy sie na msze 'poliphonique' w Notre Dame i (po dlugich poszukiwaniach odpowiednio klimatycznej knajpy) przepyszny creme brulee ^^

Dzien 6
LUWR: Wenus z Milo, Mona Lisa (wielkie halo wokol, fakt niebrzydkiego aczkolwiek mniejszego niz sie spodziewalam, portretu), Nike z Samotraki (ha! moje oczko w glowie), Grande Galerie, ogrody Tuileries
PERE-LACHAISE
LA DEFENSE (myslalam, ze mnie odepchnie chlodem, ale o dziwo jest tam jakos tak.. inaczej. Taka specyficzna atmsfera.. spokoj, cisza, porzadek i takie poczucie, ze wszystko i wszyscy w tym miejscu maja jakis cel)

Dzien 7
WERSAL (przedlugasna kolejka, ale w gruncie rzeczy warto - chocby dla łoża Marii-Antoniny :)
A pojechalismy tam pociagiem z naszymi znajomymi, ktorzy chcieli nam pokazac TGV.. no coz, akurat nie bylo wiec musze sie zadowolic faktem, iz widzialam tory na ktorych stalo TGV!! yeah! ;D

najbardziej podobaly mi sie sliczne karuzele w wielu czesciach miasta (nawet na la Defense), i Francuzi wcale nie sa tacy niesympatyczni jak o nich mowia (wlasciwie wiekszosc spotkanych tam ludzi nie wygladala na rodowitych obywateli Oo...szczegol ;) ). Co wiekawe, a wrecz zdawalo by sie nieprawdopodobne, nauczylam sie pare slow po fr :) Co prawda w wiekszosci przypadkow to moja Kuzynka ukladala pelne zdania a ja tylko powtarzalam 'to samo', nie mniej jednak pare przydatnych slowek i zwrotow zapamietalam, a nawet ostatniego dnia zrozumialam co mowi do mnie kierowca autobusu :D
Co do cmentarzy to strasznego pecha mialysmy - za kazdym razem padalo! Jak weszlysmy na ten Montmartre to bylo piekne slonce, wlasnie szukalysmy Slowackiego kiedy pani powiedziala, ze za 10 min zamykaja. Nagle zrobilo sie ciemno, w pospiechu zgubilysmy droge, w poblizu ni zywego ducha, jakies koty zaczely wylazic, zrobilo sie strasznie strasznie! Juz myslalam ze nas tam zamkna! Na szczescie, lekko zmokniete, jakos trafilysmy do wyjscia :) Na Montparnasse zamkneli mi katakumby :( a jak poszlysmy na cmentarz to oczywiscie sie rozpadalo... ale dzieki uprzejmosci jednego Francuza, schowalysmy sie na klatke schodowa jakiejs kamienicy :) Natomiast najwieksza porazka spotkala nas na Pere-Lachaise. Na tej najwiekszej paryskiej nekropolii, 20 min przed zamknieciem, bez planu, pod gorke, postanowilysmy znalezc chociaz Jima Morrisona. Juz nas chcieli wygonic, ale jakas grupa amerykanow wyblagala jeszcze krotka wizyte u Jima. Gdzies miedzy malymi kapliczkami, pomnikami w glebi cmentarza, za jakims monumentem stoi sobie pozielenialy nagrobek z dziura w srodku... amerykanie zaczeli sie brechtac, my w lekkim szoku zrobilysmy fotke i pokazano nam wyjscie .. coz, przynajmniej nie padalo ;)
Napstrykalysmy 280 zdjec, wydalysmy... kupe forsy (bynajmniej nie na metro, pamiatki i prowiant...wlasciwie to sama nie wiem na co ?!?), jednak co przezylysmy i zobaczylysmy to nasze i nie oddalabym tego za zadne skarby :) a wrocic musze, bo zostalo jeszcze pare rzeczy do zobaczenia :>

au revoir!

St. Paddy's Day!

2008-03-16T23:15:00.015+01:00

dzien sw Patryka! :)
Półroczne przygotowania a potem tydzien intensywnych prób, przełamywanie barier fizycznych i psychicznych, cała moja pasja, zaangażowanie, radość i umiejętności - to wszystko zaowocowalo krótkim (ale jakże efektownym!) występem na irlandzkiej imprezie taneczno-muzycznej. Początkowo czulam się lekko 'niekomfortowo' w króciutkiej i bardzo zwiewnej spódniczusi, ale z chwilą wejścia na scenę zapomnialam o wszystkim i po prostu dobrze się bawiłam. Tańczyło mi się jak nigdy i byłam w ciężkim szoku (a nawet lekko zawiedziona) że już czas sie ukłonić. Właściwie to nie pamiętam czy się uśmiechałam, czy miałam obciągniete palce i proste plecy.. tak szybko wszystko sie działo! Wiem natomiast, że po zejściu ze sceny chcialo nam się krzyczeć ze szczęścia i zgarnęłyśmy mnóstwo pochwał i komplementów. Jednak najwiekszą nagrodą były dla mnie łzy wzruszenia naszej instruktorki ^^. Resztę wieczoru spędziłam z koleżankami z zespołu i ich znajomymi. Rozmawiałysmy o naszym układzie i już planujemy następny!
To był mój czwarty występ dla publiczności, i szczerze przyznam, że najlepszy. Zasłużyłam na pokaźny kawałek czekolady :]

element zaskoczenia...

2008-03-13T12:15:00.008+01:00

Cos niesamowitego! po 2 latach moj stary blog odżył! jednym duszkiem wszystko przeczytalam i, ah! te wspomnienia, te przygody, problemy i radości... niestety to co najcenniejsze, tj. mistrzowskie komentarze, nie zostało wskrzeszone :( nie mniej jednak sam fakt odzyskania choć części tego etapu mojego życia okrutnie mnie podniósł na duchu i zmotywowal do wprowadzenia paru zmian. Przede wszystkim postanowiłam odświeżyć nieco wizualną stronę :) zdałam sobie sprawe, że poprzedni layout, mimo że był bardziej 'klimaciarski', okropnie mnie przygnębiał. Co siadałam do pisania wlączał mi się taki sentymentalno-melancholijny nastrój, podczas gdy na story.pl dawalam upust wszelkim nastrojom: od eufori po gniew. No i pisalam zdecydowanie częsciej. Teraz też będę :] Mam nadzieje, że będzie lepiej. Chwyt psychologiczny zastosowalam żeby częsciej zagladac... tylko na figurę będę musiala teraz mieć specjalne baczenie, gdyż pokusa jest zniewalająca ;)

a oto cos extra, tak za stare dobre czasy:

3 fazy i wybrakowane zęby...

2008-01-30T18:23:00.000+01:00

Ogólnie z moim porannym wstawaniem wiążą się niezliczone procedury i ceremoniały ale szczególnie ciekawe są moje trzy fazy przebudzania się. No więc wygląda to tak: śpię - łapie za zegarek (jeszcze AŻ 3 minuty) - śpię dalej - sięgam po okulary - śpię w okularach - siadam na łóżku i wybieram ciuchy - kładę się spowrotem - jak oparzona wyskakuje z łóżka bo jestem spóźniona.

a dzisiaj znów śniło mi się że wypadł mi ząb.. i to jeszcze górna jedynka! oO co chwile sie budziłam i sprawdzałam czy rzeczywiscie jest na swoim miejscu. no o co chodzi ja się pytam!?

a po świętach...

2008-01-04T14:22:00.000+01:00

no dobra, bilans grudniowy w skrócie: zaliczone roraty 14/18, Fundusz na Paryż nadszarpniety o 40,-, waga +3 kg, święta zaskakująco świeże i rodzinne, Sylwester zaskakująco poprawny, wypraw na łyżwy 0, spotkania klasowe 1.

podsumowujac: grudzień 2007 całkiem pozytywny :)

Wczoraj (czwartek) wróciłam do Po. Okazało się, że nie mam piątkowych zajęć do końca semestru i do środy siedzę bezczynnie w pustym mieszkaniu. Coś czuję że w tym czasie napiszę prace i wypiję hektolitry herbaty :) a wszystko przy Hey Unplugged.
ps. szukam pracy

przed świetami...

2007-12-07T12:58:00.000+01:00

Grudzień. Totalna mobilizacja! Otwieram Fundusz Gwiazdkowy kosztem Funduszu na Paryż, który zostaje tymczasowo zawieszony, ograniczam spożycie wysokokalorycznych posiłków, nie tańczę i nie piję (za dużo), kończę pracę mgr i rozpoczynam dzień o 6.00 mszą świętą roratną.
Weekend: byłam na świątecznych zakupach. Kupiłam tylko sobie i za dużo.
Poniedziałek: Po powrocie z kościoła ambitnie zabrałam się do pisania pracy …i zabrali prąd. Z rozpaczy zjadłam paczkę chipsów.
Wtorek: wyszłam z domu o 6.10, pojechałam do miasta, zajrzałam do Dominikanów, wsiadłam do tramwaju, wróciłam do kosciółka przy domu.
Środa: pogoda mnie zabiła. Spałam od 11.00 do 18.00.
Czwartek-piątek: 3 pizze (metrowe), koktajl bananowy i ‘oczy szeroko zamknięte’ do 2 w nocy…

kilka dni w listopadzie...

2007-12-03T13:28:00.000+01:00

Istna seria (bardzo) fortunnych zdarzeń ostatnio mi się przydarzyła. To było miesiąc temu, ale jakoś dopiero teraz znalazłam chwile aby o tym napisać. Wszystko zaczęło się wspólnym wypadem na piwko z kumpelami z rodzinnego miasta. Co prawda u Bazyla spodziewałam się popisowej mordowni i niezłego ubawu, niestety tego dnia było całkiem spokojnie a nawet przyzwoicie! Cóż, za to spędziłam miły wieczór w doborowym towarzystwie. Następnego dnia ominęła mnie prezentacja na 8.00, która najprawdopodobniej skończyłaby się fiaskiem, zwarzywszy jak spędziłam poprzedni wieczór. W sobotę spadł śnieg a w niedziele przypadło św. Marcina. Po południu wybrałam się z rogalem marcińskim w garści na paradę. I choć pogoda trochę nie sprzyjała, byłam zachwycona. Głownie paradą, ale również zdezorientowanymi widzami, którzy nie wiedząc która strona ulicy przejdzie biegali tłumnie z jednej strony na druga :). Wieczorem natomiast, za namową Współlokatorki (której jestem dozgonnie wdzięczna), pojechałam na wystawę dzieł Alfonsa Muchy w Zamku. Dosłownie na ostatnią chwilę, ostatniego dnia, 2-3 h przed zamknięciem. Przybyłam, zobaczyłam i się zachwyciłam. Rewelacja! Na zakończenie tego pełnego wrażeń dnia pojechałyśmy zobaczyć sztuczne ognie… piękne sztuczne ognie… luuuuuuuuuubię sztuczne ognie :] Nazajutrz spotkało mnie dużo życzliwości ze strony ludzi. Najpierw przeuprzejmy pan Zegarmistrz, a potem przemiła pani na rynku. Niby niewiele, a jednak za każdym razem się uśmiecham na myśl o tych paru dniach.

a, i już nie ma węgorzy... odpłynęły. chyba musze zmienić tytuł bloga :(

lenistwo...

2007-06-15T10:51:00.000+01:00

"Niektórzy nazywają to lenistwem, ja głęboką zadumą"

Nic dodac, nic ująć. Od rana leżę na łóżku. Rece i nogi rozwalone na boki, głowa na poduszeczce. Bez obaw, jest tez wątek dynamiczny: czasem mam otwarte oczy a czasem zamknięte.
Nie, nie jestem chora, nie mam depresji. Po prostu, leżę bo moge! :D
Po 10 miesiacach cieżkiej pracy (glównie związanej z adaptacją) musze nalezycie uczcic początek wakacji! :) Plany na ich spedzenie są dość ambitne, zobaczymy ile uda sie zrealizować. Tak czy inaczej już czuje w kościach że bedą wyjątkowe! A tym czasem oddaje sie blogiemu nieróbstwu i bardzo mi z tym dobrze :)

zielono mi, szmaragdowo..

2007-05-09T21:19:00.000+01:00

Co nowego w Poznaniu? Coż, żyrafki juz czesciej przechadzaja sie na powietrzu, zmienili rozklady kilku tramwajow, uruchomili fontanne przy teatrze, kebaby na Malcie smakuja lepiej, zblizaja sie Juwenalia, a wszystko naokolo kwitnie, pachnie i blyszczy :)

Ktoregos dnia jechalam sobie tramwajem na zajecia i sluchalam radia w sluchawkach. Wlasnie Rammstein obijal mi sie decybelami po uszach ale w pewnym momencie musialam wylaczyc sprzet na chwile. Jakze wielkie bylo moje zdziwienie (i przerazenie!), gdy zorientowalam sie, ze wciaz slysze muzyke!! Podejzewalam juz jakies ciezkie zaburzenia psycho-motoryczne... a to motorniczy sluchal tego samego radia! :D coz za ulga! ..i respect dla motorniczego ;)

Ostatnio los byl niezwykle laskawy dla mnie... najpierw doswiadczylam cudownych odwiedzin Bejbe :*, a potem fantastycznej podrozy do Wiednia.
A wszystko jest takie jakies inne. I zadaje sobie pytanie: jak ja moglam wczesniej egzystowac?

Zielono mi, bo ty właśnie ty,
w noc i we dnie mi się śnisz
i jesteś moją ciszą w czasie złym.

Wielkanocne farmazony ;)

2007-04-06T22:45:00.000+01:00

To, ze ja i moj ulubiony brat uzywamy internetu i komorki do porozumiewania sie miedzy Poznaniem a ZG to norma. Nawet to, że rozmawiamy tak z jednego pokoju do drugiego nie budzi juz wiekszych rewelacji. Ale ostatnio chyba przekroczylismy pewna granice ;)

greeg (26-03-2007 20:29)ogladasz to ?
madzia (26-03-2007 20:30)neeeeeeeeeeee
greeg (26-03-2007 20:30)moge przelaczyc ?
madzia (26-03-2007 20:30)masz pilota? :D
greeg (26-03-2007 20:30)aa no ty masz :>
madzia (26-03-2007 20:30)łap ;P

sms (bro): wstawaj! :-)
sms (ja): jeszcze 13 minut...
... po czym usiadl na łóżku i stwierdzil ze moge sobie spac 1 godz i 13 min bo on idzie i zajmuje łazienke.

Dzisiaj wielkie porzadki swiateczne.
Rano sztachnelam sie domestosem, az zobaczylam jak Mikolaj kopie ogródek ;)
a wieczorem z Tata kraszanki robilismy: on brzytwą a ja szlifierką :D efekt koncowy na zalaczonym obrazku.

Wesołych Swiąt Kochani! :]

could it be?

2007-04-02T00:11:00.000+01:00

Chyba znalazlam to, czego szukalam... a jesli nawet nie, to grunt, ze obralam wkoncu jakis kierunek :) jest dobrze!

wykopaliska...

2007-03-28T20:05:00.000+01:00

Taką oto notke znalazlam w dokumentach. To mial byc post na bloga ale go nie skonczylam. Juz nie pamietam co mialam zamiar napisac ale... niezle zaczelam :)))))))))

"doooobra, juz dooobra :) na specjalna 'prosbe': wesoly wpis!
dziwny stan mnie ogarnia. z sasiedniego pokoju dobiega mnie wokal krzysia krawczyka, a ja zastanawiam sie czemu moje palce smakuja jak plyn do naczyn.. (z ktorym mam z reguly dosc ograniczony kontakt)"

i tyle :)))))))) plik zapisany zostal 21.01.2006 ... ciekawe czy mam wiecej takich "skarbow" ;D

moj sens...

2007-03-24T17:44:00.000+01:00

Kolezanka Ania powiedziala mi kiedys, ze ona to sobie wyznacza takie male cele w zyciu, dazy do nich, osiaga i wyznacza nastepne. Caly rok zajelo mi zrozumienie jak fantastyczna jest ta idea! Tak wiec najpierw naucze się wiercić dziury, potem doić krowy...a potem może żeglowac :] mhm, tak zrobie :)

dzisiaj wiatr wieje w inna strone niz zwkle, od wschodu.. ciekawe..

tłum..

2007-03-21T10:21:00.002+01:00

Wtorek, około 20.30, Teatralka. Ciemno, zimno, leje jak z cebra… z 40 osób na przystanku. Czekają w milczeniu. Kilka osób pisze smsy, dwie cicho rozmawiają, jakaś para się całuje, ale przeważająca większość twarzy zwrócona jest w jednym kierunku. Liczą, że lada chwila na horyzoncie pojawi się świecące, zielone 17. Przejechały dwa.. oczywiście w przeciwna stronę. W powietrzu, nad zamyślonym tłumem, wisi tylko jedno pytanie: „gdzie do cholery ten tramwaj!?”. Zimno mi, jestem zmęczona… nie ważne, że pieszo doszłabym do domu w 10 min – miałam ciężki dzień i należy mi się przejażdżka tramwajem! A poza tym, całkiem przyjemnie obserwuje się obcych ludzi ;)

broccoli forever...

2007-03-14T11:00:00.000+01:00

brokuł: brokule, brokułem, brokułowi, brokułu, brokułach, brokułami, brokułom, brokułów, brokuły, brokuła

kupilam na rynku brokuła. wiosna zawsze mnie tak nastraja, ze mam ochote zdrowo sie odzywiac. i tak zaczal sie zielony maraton.
W piatek zrobilam makaron z sosem '4 sery z brokulami' wzbogacone zywym warzywem, brutalnie zagotowanym na smierc (na zieloną maź)
W sobote byl omlet z brokulami.
W niedziele jajecznica z wszystkiego co w lodowce (z przewazajaca iloscia brokułów, tym razem niedogotowanych).
W poniedzialek nalesniki (moj debiut) z szynka, serem i brokulami. ostatnie 2 kwiatki zjadla wpollokatorka.
dodam tylko, ze to wszystko z jednego brokuła...

co wiecej, ostatnio co wieczor biegam O_o nie, nie wkladam dresu i nie truchtam miedzy pieszymi. Po prostu wracam z kina, koncertu i chce mi sie biec. to chyba znowu ta wiosna tak na mnie dziala..

wiosna!

2007-03-08T13:51:00.000+01:00

Nareszcie nadchodzi! czuje jak mnie wypelna energia, zapal i moc :) Doslowne z chwila, w ktorej padly na mnie promienie sloneczne odrodzilam sie a nowo. Wczoraj na uczelnie wpadłam taka naenergetyzowana, ze sie mnie ludzie przestraszyli. Prawie drzwi od windy wyrwalam ;) No i jest tak przyjemnie cieplo...

gałązka..

2007-03-07T18:36:00.000+01:00

co ja bede robic po tych studiach? brne w ten angielski juz 4 rok i przyznam sie ze sensu w tym niewiele widze, ale studiowac cos trzeba. to studiuje. gdybym mogla zmienic swoja sciezke...teraz wiem ze chcialabym zostac... konserwatorka i renowatorka zabytkow, tak! ale na to juz za pozno. na tym etapie musialabym rzucic i przekreslic wiele lat pracy i srodkow. nawet myslalam o kierowaniu walca lub wolontariacie w Kongo... a i tak pewno zostane nauczycielka.................
tak wiec siedze w Poznaniu i probuje pogodzic bycie tu i zycie tam, w NS. do tego ZG ciagnie mnie jak magnes i w rezultacie juz sama nie wiem gdzie moje miejsce. coraz trudniej jest mi pogodzic funkcjonowanie we wszystkich 3 mistach a nie chce rezygowac z zadnego z nich. i kropka. i byl piekny sloneczny dzien, czuje sie dobrze, ale moj dylemat zostaje i cos musze z nim zrobic...albo przetrzymac jeszcze te poltorej roku i liczyc ze jakos to bedzie. ano!
milego dnia ;)

pozytywne wibracje...

2007-01-21T00:55:00.000+01:00

Wlasnie wrocilam z koncertu Shannon...aaahhhh... po prostu kocham ta muzyke! niesamowity zespol, klimat, pub oraz dzwieki. Jak najbardziej pozytywne wrazenia w trakcie i po.
Przy okazji polubilam bardziej Poznan, coraz wiecej o nim wiem. Wracajac przechodzilam obok studentow spiewajacych "to nie ja bylam Ewa" .. nie do opisania :D
Co wiecej, chcialabym dodac iz uwielbiam swoj stary plaszcz. Juz dawno mialam sie go pozbyc, ale jest w nim cos niezwykle klimatycznego. Zostaje!

unbelievable!

2007-01-10T23:15:00.000+01:00

napsialam referat na ostatnia chwile i oczywiscie drukarka padla, wiec ja naprawilam!!!! :D sama! szydelkiem! bro troche pomogl ze sterownikami i chodzi jak marzenie :]
jak dorosne chce zostac elektromechanikiem.

I wonder...

2007-01-05T23:07:00.000+01:00

Wracalam dzisiaj z kina (2,5 h... az mi pop-corn zmokl ;) ), usiadlam na przystanku i czekalam na tramwaj, kiedy po przeciwnej stronie ulicy usiadly dwie dziewczyny. Przez cale 8 min ktore tam spedzilam jedna z nich miala czkawke. Ciekawe czy dlugo ja jeszcz miala..? Moze jeszcze ma! A jesli bedzie tak miala do konca zycia? Slyszalam ze to mozliwe. Moze przeczka dzisiejsza noc, jutrzeszy dzien, miesiac, 40 lat, az przestanie wkoncu czuc ze ma czkawke, przejdzie miliony badan i zabiegow poniewaz bedzie to przeszkadzalo jej rodzinie i znajomym, zostanie wpisana w ksiege rekordow, zgarnie nagrode i bedzie bogata, ale samotna bo to denerwuje jak ktos czka i czka, i bedzie przygarniac bezpanskie psy i koty i udzielac sie charytatywnie, az przejdzie jej, zostanie zapomniana, i w wieku 90 lat, mimo uczucia ze czegos jej brakuje, zazna szczescia bo pozna dziarskiego, kichajacego pensjonariusza z hodowla golebi, i beda zyli (wzglednie) dlugo i szczesliwie...? No nic, i tak juz sie nie dowiem :)

liftoff...

2007-01-04T13:52:00.000+01:00

Czekolada na obiad i maraton telenowel... tak jest, wrocilam do Poznania.
Jakis czas temu, to bylo przed swietami, wybralam sie na spacer na stary rynek. Byla taka sliczna pogoda, mrozno ale slonecznie. Wspollokatorka powiedziala ze o 12.00 rozdaja choinki wiec pomyslalam 'czemu nie? nigdy nie mialam zywej'. Po drodze zrozumialam ze to nie bedzie takie proste, poniewaz choinki ktore niesli ludzie byly mojego wzrostu i chyba ciezko bylo by mi taka dzwigac przez pol miasta. Kiedy dotarlam na miejsce juz wiedzialam, ze nic z tego: kolejka po drzewka biegla autentycznie wkolo ratusza! :) Zrobilam kolejkowiczom kilka zdjec i poszlam zobaczyc gdzie sie koncza. Wtedy odkrylam, jak to sie nazywalo? miasteczko betlejemskie, gwiazdkowe czy jakies takie, tj na bruku stalo mnostwo choinek, szopka, stoiska z upominkami i ozdobami na choinke. I wtedy, w tamtym miejscu, poczulam Gwiazdke...
Kiedy wracalam padla mi bateria w mp3 wiec tak szlam i grzebalam w sprzecie, az to ni stad ni zowad wyrosl mi na drodze...gosciu.. z mikrofonem na dodatek! A ze doswiadczenia z mediami mam raczej przykre, nieco sie zmartwilam. Z radia byl. Zapytal czy moze mi zajac chwile i poprosil o kilka slow na temat moich swiat: kiedy ubieram choinke, czy spiewamy koledy ("yyyy..costam probujemy.." ) i ile dan przygotowujemy. Ogolnie, bylo to dosc przyjemne doswiadczenie. Caly dzien byl przyjemny i na swoj sposob wyjatkowy - udalo mi sie nie zaliczyc ani jednego faux pas (a ostatnio zdaza mi sie to nadzwyczaj czesto). Tak, to byl fantastyczny dzien! :]

new beginning..

2007-01-01T22:58:00.000+01:00

Zaczynam jeszcze raz, od zera. Story.pl najprawdopodobniej permanentnie usmiercilo mojego bloga, a nawet jesli to tylko 'drobna' usterka to juz dluzej takiego stanu rzeczy nie zniose. Jeszcze pracuje na wykonczeniem, ale najwazniejsze juz za mna. Tak wiec, wspanialego nowego roku i... zapraszam na ciag dalszy :)